คนตาบอด...มองไม่เห็นทาง...เขาย่อมพลั้งพลาดเดินหลงไปตามทาง

ข้าพเจ้าก็เช่นกัน

หากแต่...ข้าพเจ้ามิได้ตาบอด

วิญญาณข้าพเจ้าต่างหากที่มืดบอด

ข้าพเจ้ามองไม่เห็นทาง...ไม่เห็นสิ่งใด

ไม่รู้จักความทุกข์...ความสุข

ข้าพเจ้ากลับไขว่คว้าและรับมันไว้ทั้งหมด

ไม่ว่าสิ่งดี สิ่งร้าย เรื่องทุกข์ หรือเรื่องสุข

ข้าเจ้าเดินเคว้งคว้าง...วนเวียนอยู่ในพื้นที่ว่างเปล่า

ครั้งหนึ่ง ข้าพเจ้าเคยสงสัยว่าข้าพเจ้าคือใคร

เหตุอันใด...ข้าพเจ้าจึงมีชีวิตอยู่

 บัดนี้...ความสว่างได้มาถึงข้าพเจ้าแล้ว

ตาของข้าพเจ้าได้สว่างขึ้น...วิญญาณ์ข้าพเจ้าได้สว่างขึ้นด้วย

 แลข้าพเจ้าได้เห็นความลับในชีวิตอย่างถ่องแท้

ความจริงหนึ่งเดียว..คือ....

ข้าพเจ้าเกิด มีชีวิต และจะใช้ชีวิต.....เพื่อพระองค์

เพื่อพระเจ้า..ของข้าพระองค์

เพื่อพระเจ้า..ของเราทุกผู้คน